تبلیغات
وکیل زمین - 2 - ‌قانون حفاظت و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع (‌مصوب 1346/5/25) - ( قسمت اول )
وکیل زمین
سبز بمان ایران من، هرچند فرزندانت تو را به نابودی کشند!

‌فصل اول - تعاریف

‌ماده 1 - تعریف اصطلاحاتی كه در قوانین جنگل و مرتع به كار رفته به شرح زیر است:
1 - جنگل یا مرتع یا بیشه طبیعی عبارت از جنگل یا مرتع یا بیشه‌ای است كه به وسیله اشخاص ایجاد نشده باشد.
2 - بوته جنگلی - رستنیهای خودروی خشبی است كه ساقه آنها به طور طبیعی كمی بالاتر از سطح خاك منشعب شده باشد و نوعاً در جنگلها یا‌اراضی جنگلی یا بیشه‌ها می‌روید.
3 - بوته كویری - كلیه نباتات خودروی چندساله به جز درخت كه در كویر و بیابان می‌روید بوته كویری نامیده می‌شود.
4 - كنده - آن قسمت از تنه درخت كه پس از قطع یا شكسته شدن یا سوختن در زمین باقی بماند كنده نامیده می‌شود.
5 - نهال - درخت جوانی است كه دارای ساقه مشخصی بوده و قطرین آن كمتر از پنج سانتیمتر و در مورد شمشاد قطرین كمتر از سه سانتیمتر‌باشد.
6 - اراضی جنگلی:
‌الف - زمینهایی كه در آنها آثار و شواهد وجود جنگل از قبیل نهال یا پاجوش یا بوته یا كنده درختان جنگلی وجود داشته باشد مشروط بر آنكه در‌تاریخ ملی شدن جنگلها 1341/10/27 تحت كشت یا آیش نبوده و تعداد كنده در هر هكتار از بیست و یا تعداد نهال یا بوته جنگلی در هر هكتار‌جداگانه یا مجموعاً از یكصد عدد و یا مجموع تعداد نهال و بوته و كنده در هر هكتار از یكصد عدد متجاوز باشد.
ب - زمینهایی كه در آنها درختان خودروی جنگلی به طور پراكنده وجود داشته باشد و حجم درختان موجود در شمال از حوزه آستارا تا حوزه‌گلیداغی در هر هكتار كمتر از پنجاه متر مكعب و در سایر مناطق ایران كمتر از بیست متر مكعب باشد مشروط بر آنكه در تاریخ ملی شدن جنگلها تحت‌كشت یا آیش بوده باشد.
‌تبصره - اگر در اراضی بند ب درختان شمشاد وجود داشته باشد و حجم آنها بیش از سی متر مكعب در هكتار باشد این قبیل اراضی مشمول‌اراضی جنگل نبوده و جنگل شمشاد محسوب می‌گردد.
7 - مراتع اعم است از مشجر و غیر مشجر.
9 - مرتع غیر مشجر - زمینی است اعم از كوه و دامنه یا زمین مسطح كه در فصل چرا دارای پوششی از نباتات علوفه‌ای خودرو بوده و با توجه به‌سابقه چرا عرفاً مرتع شناخته شود. اراضی كه آیش زراعتند ولو آنكه دارای پوشش نباتات علوفه‌ای خودرو باشند مشمول تعریف مرتع نیستند.
8 - مرتع مشجر - اگر مرتع دارای درختان جنگلی خودرو باشد مرتع مشجر نامیده می‌شود مشروط بر آنكه حجم درختان موجود در هكتار در‌شمال از حوزه آستارا تا حوزه گلیداغی بیش از پنجاه متر مكعب و در سایر مناطق ایران بیش از بیست متر مكعب باشد.
‌تبصره - آن قسمت از اراضی ماسه‌ای ساحلی دریا تا حدود سیصد متر از حریم دریا مشروط بر آنكه از جاده ساحلی تجاوز نكند ولو آنكه واجد‌شرایط فوق باشد مشمول تعریف اراضی جنگلی و مرتع (‌مشجر و غیر مشجر) نخواهد بود.
10 - توده جنگلی - قطعات مجزایی از جنگل یا مرتع مشجری است كه وسعت سطح آن كمتر از ده هكتار و حجم درختان جنگلی موجود بیش‌از سیصد متر مكعب در هكتار باشد.
11 - باغ - در مناطق جنگلی باغ به محلی اطلاق می‌شود كه دارای شرایط زیر باشد:
‌الف - حدود آن به نحوی از انحاء مشخص و معین شده باشد.
ب - حجم درختان جنگلی خود روی آن از پنجاه متر مكعب در هكتار تجاوز نكند.
پ - حداقل در هر هكتار آن یكصد عدد درخت بارده یا مجموعاً دویست عدد درخت بارده و جوان دست كاشت میوه‌ای و یا یك هزار بوته چای‌وجود داشته باشد.
ت - حداقل نه دهم سطح آن از كنده و ریشه درختان جنگلی پاك شده باشد.
12 - طرح جنگلداری - طرح جنگلداری طرحی است كه در آن مقدار و محل و موقع برداشت و مدت اجراء و نحوه بهره‌برداری و عملیات‌احیایی و عمرانی كه در داخل جنگل یا جنگلهای مربوط باید به عمل آید درج شده و به تصویب سازمان جنگلبانی ایران رسیده باشد.
13 - مصارف روستایی - مصارف روستایی عبارت از مصارف چوبی و سوختی است كه مورد نیاز فردی یا دسته‌جمعی ساكنین دهكده‌های‌مجاور جنگل و جنگل‌نشینان باشد از قبیل مصارف ساختمانهای مسكونی - مساجد - درمانگاه‌ها - مدارس - انبار - اسطبل - سدهای چوبی - پل -‌آبدنگ - پادنگ - تلمبار - پایه برای محصور كردن مزارع و باغات و محوطه‌ها و امثال آنها.
14 - دهكده مجاور جنگل دهكده‌ای است كه اراضی آن لااقل از یك طرف به جنگل متصل باشد.
15 - گرده‌بینه یا گردبینه - قسمتی از تنه درخت است كه تقریباً استوانه‌ای شكل بوده و از آن انواع چوب یا روكش تهیه می‌شود.
16 - استر (Stere) مقدار هیزمی است كه یك متر مكعب فضا را اشغال نماید و هر استر معادل شش دهم متر مكعب چوب محسوب می‌شود.
17 - درختان جنگلی ایران از نظر اجرای این قانون به شرح زیر دسته‌بندی می‌شود:
‌دسته اول - زربین - ارس - شمشاد - سرخدار - گردو - آزاد.
‌دسته دوم - راش - بلوط - زبان گنجشك - ملچ - افرا - شیردار - الوكك - توسكا - نمدار.
‌دسته سوم - اوجا - سفیدپلت - كلهو - ممرز و سایر گونه‌ها.
18 - مناطق جنگلی - مناطقی است كه در آنها جنگل یا بیشه یا اراضی جنگلی یا بوته‌زارهای جنگلی طبیعی به طور انبوه یا پراكنده وجود داشته‌باشد.
19 - شاخه قطور - شاخه‌ای است كه قطر آن در محل انشعاب بیش از پنج سانتیمتر باشد.
20 - ضریب بهره مالكانه - میزان درصدی از بهای متوسط عمده‌فروشی سالیانه یك متر مكعب چوب الواری به ابعاد مختلف در بازار تهران‌ضریب بهره مالكانه یك متر مكعب درخت از همان جنس است.


‌فصل دوم - حفاظت و بهره‌برداری

‌ماده 2 - حفظ و احیاء و اصلاح و توسعه و بهره‌برداری از جنگلها و مراتع و بیشه‌های طبیعی و اراضی جنگلی ملی شده متعلق به دولت به عهده‌سازمان جنگلبانی ایران است.
ماده 3 - بهره‌برداری از منابع مذكور در ماده 2 توسط اشخاص حقیقی یا حقوقی به منظور استحصال چوب و هیزم و ذغال باید طبق طرحی به عمل‌آید كه به تصویب سازمان جنگلبانی رسیده باشد و سازمان مزبور با رعایت مفاد طرحهای مصوب پروانه بهره‌برداری صادر خواهد نمود.
‌ماده 4 - سازمان جنگلبانی ایران مجاز است خارج از حوزه اجرای طرحهای جنگلداری اجازه قطع درخت و تهیه چوب و هیزم و ذغال را بدون‌طرح در موارد زیر بدهد:
1 - بهره‌برداری از درختان گردو.
2 - استفاده از درختان افتاده و سیل آورده و خشكیده و سوخته و مریض و آفت زده و تنه درختان بازداشتی به شرطی كه در تمام موارد سازمان‌جنگلبانی خود مستقیماً بهره‌برداری نماید.
3 - در مواردی كه تأمین مصارف روستایی در طرحهای جنگلداری حوزه مربوطه پیش‌بینی نشده و یا به تشخیص سازمان جنگلبانی كافی نباشد در‌این صورت سازمان جنگلبانی می‌تواند به روستاییان دهكده‌های مجاور جنگل و جنگل‌نشینان بدون دریافت عوارض و بهره مالكانه منحصراً برای‌مصارف روستایی محلی به میزان احتیاج اجازه بهره‌برداری بدهد.
4 - قطع درختانی كه برای احداث جاده‌ها یا تعویض آنها و یا تأمین مسیر و حفاظت شبكه‌های مخابراتی و برق یا ایجاد مجاری آبیاری و مخازن و‌سدها و تأسیسات نظامی و بهره‌برداری از معادن در مناطق جنگلی ضرورت داشته باشد.
5 - بهره‌برداری از بیشه‌های طبیعی و جنگلهای شمشاد و توده‌های جنگلی در صورتی كه طبق نظر سازمان جنگلبانی ایران امكان اجرای طرح‌جنگلداری برای منابع فوق وجود نداشته باشد.
6 - در مواردی كه از طرف سازمان جنگلبانی اجازه تبدیل اراضی جنگلی و عملیات اصلاحی و احیایی و پیوند زنی و جنگل‌كاری و بررسیهای‌مختلف و احداث پارك و مراكز آموزشی در جنگلها و مراتع مشجر داده می‌شود.

ماده 5 - آن قسمت از درختان مورد پروانه كه قابل تبدیل به چوبهای صنعتی می‌باشد باید به صورت گرده‌بینه از برداشتگاه خارج و به ایستگاه‌جمع‌آوری چوب كه سازمان جنگلبانی تعیین می‌نماید حمل شود. تبدیل گرده‌بینه به چوب در برداشتگاه ممنوع است در صورت تخلف موارد حاصل‌شده به سود سازمان جنگلبانی ضبط می‌گردد.
‌تبصره 1 - سازمان جنگلبانی مجاز است در صورتی كه مجری طرح كلیه تعهدات طرح را انجام داده باشد تا پنج سال از تاریخ شروع اجرای طرح‌همه ساله تا یك پنجم میزان برداشت سالیانه به وی اجازه تبدیل در برداشتگاه بدهد.
‌تبصره 2 - اگر مجری طرح جنگلداری طبق برنامه راهسازی مصوب اقدام به احداث جاده اصلی نموده ولی جاده از داخل یا كنار ناحیه تجدید نسل‌عبور نكرده باشد سازمان جنگلبانی می‌تواند حداكثر تا پنج سال از تاریخ اولین پروانه بهره‌برداری اجازه دهد كه درختان مورد بهره‌برداری را به انواع‌چوب تبدیل و از جنگل خارج نمایند و در مواردی كه به علل طبیعی از قبیل سیل یا طوفان یا زلزله جاده‌های مربوط به ناحیه تجدید نسل طرحهای‌جنگلداری خراب و غیر قابل استفاده گردد و یا به عللی كه خارج از اختیار مجری طرح است نامبرده قادر به انجام برنامه راهسازی نشود تا مدتی كه‌جاده بنا به تشخیص سازمان جنگلبانی مرمت و قابل استفاده نگردد و یا برنامه راهسازی انجام نشده سازمان جنگلبانی می‌تواند اجازه تبدیل گرده‌بینه‌ها‌را به انواع چوب در قطعات تجدید نسل بدهد. به هر حال مدت ترمیم جاده‌های خراب شده نباید از یك سال تجاوز كند و همچنین تبدیل گرده‌بینه به‌انواع چوب در نقاطی از جنگل كه به علل فنی امكان خروج آن نباشد با تشخیص سازمان جنگلبانی بلامانع است.
‌ماده 6 - قطع درختان جنگلی واقع در محوطه خانه‌های روستایی برای مصرف ساكنین آنها آزاد بوده و نیازی به كسب اجازه از سازمان جنگلبانی‌ندارد درختان جنگلی واقع در كنار جاده‌ها و خیابانها در مناطق روستایی باید بدواً به وسیله مأمورین جنگلبانی نشانه گذاری شده سپس مبادرت به قطع‌گردد.
‌ماده 7 - در پروانه بهره‌برداری مشخصات و نحوه و مدت بهره‌برداری ذكر می‌شود تخلف از شرایط مندرج در پروانه به منزله بهره‌برداری بدون پروانه‌بوده و مرتكب به مجازات مقرر در این قانون خواهد رسید.
ماده 8 - پروانه بهره‌برداری كه در هر سال به مجریان طرحها داده می‌شود باید در حدود حجم مندرج در طرحها مصوب باشد مگر آنكه به علل فنی‌میزان برداشت مندرج در طرح تغییر یابد.
‌تبصره - در صورتی كه به عللی میزان كل برداشت بیش از ده درصد تقلیل یابد سازمان جنگلبانی در صورت تقاضای مجری طرح مقدار كمبود را با‌تهیه طرح از جنگلهای مجاور تأمین می‌نماید در این صورت ضریب بهره مالكانه طرح ضمیمه شده تا میزان كمبود معادل ضریب بهره مالكانه طرح‌اصلی در تاریخ واگذاری طرح تكمیلی خواهد بود و نسبت به مازاد ضریب بهره مالكانه مساوی معدل ضریب بهره مالكانه دوساله سایر طرحهایی است‌كه قبل از تاریخ واگذاری طرح مزبور به دیگران واگذار شده است.
‌ماده 9 - درختانی كه اجازه بهره‌برداری آنها داده می‌شود قبل از صدور پروانه قطع و همچنین گرده‌بینه‌ها و چوبهای حاصل شده از درختان مجاز قبل‌از حمل از پای كنده و نیز چوبهای بازداشتی باید با چكشهای ویژه علامت گذاری شود.
‌تبصره - درختان اندوخته به وسیله رنگ یا چكش یا سایر علائم مشخصه طبق نظر سازمان جنگلبانی ایران علامتگذاری خواهد شد تا از‌رستنیهای شاخه زاد در روش شاخه و دانه زاد و شاخه زاد كه قطع آنها نیازی به نشانه گذاری ندارد و مشخص باشد.
ماده 10 - مجریان طرح موظفند طبق برنامه پیش‌بینی شده در طرحهای جنگلداری نسبت به احداث جاده و ساختمانها اقدام نمایند و در پایان مدت‌ده ساله اولیه اجرای طرح حق مطالبه هیچگونه وجهی بابت هزینه‌های احداث جاده و ساختمان نخواهند داشت ولی اگر در خاتمه مدت مزبور برای‌ادامه عملیات با سازمان جنگلبانی قرارداد منعقد ساختند می‌توانند برای مدت قرارداد از راه‌ها و ساختمانها مجاناً استفاده كنند مشروط بر آنكه مرمت و‌نگاهداری آنها را به عهده بگیرند.
‌تبصره 1 - اگر احداث جاده‌ها به نحوی كه در طرح پیش‌بینی شده شروع نگردیده و یا در صورت شروع پیشرفت نكرده باشد طبق ماده 12 این‌قانون با آنها رفتار خواهد شد.
‌تبصره 2 - اگر در طرح جنگلداری احداث جاده‌ای پیش‌بینی شده باشد كه از ملك یا مزرع و باغ و مستحدثات اشخاص عبور كند مجری طرح‌موظف است ظرف یك ماه پس از عقد قرارداد اجرای طرح موافقت رسمی مالك یا مالكین و متصرفین ذوی‌الحقوق مزبور را كسب و به سازمان‌جنگلبانی ایران تسلیم كند و پس از آن به احداث جاده اقدام نماید.
‌تبصره 3 - در صورتی كه مهلت فوق‌الذكر بین مجری طرح و مالك یا مالكین و متصرفین املاك مزبور نسبت به بهای اراضی مسیر جاده و‌مستحدثات آن توافق حاصل نگردید اختلاف حاصل در كمیسیونی مركب از فرماندار و رییس دادگاه محل و سرجنگلدار محل مورد رسیدگی قرار‌خواهد گرفت كمیسیون مزبور باید حداكثر ده روز پس از درخواست كتبی سازمان جنگلبانی تشكیل و حداكثر ظرف دو ماه نظر خود را درباره اختلاف‌مزبور اعلام دارد كمیسیون مزبور می‌تواند در صورت لزوم از نظر كارشناس استفاده كند.
‌تبصره 4 - در مواردی كه مجری طرح بخواهد قبل از انقضاء مدت ده‌ساله اولیه اجرای طرح جاده‌های احداثی مجری طرح دیگری را مورد استفاده‌قرار دهد باید قبلاً موافقت مجری طرح مزبور را تحصیل نماید اگر توافقی حاصل نشد سرجنگلداری منطقه كمیسیونی با حضور نمایندگان اداره راه و‌دادگاه و فرمانداری محل تشكیل می‌دهد و با توجه به هزینه‌های انجام شده و میزان هزینه استهلاك نشده و میزان محمولات طرفین حق‌السهم هر یك‌را تعیین و اعلام می‌نماید. این رأی برای طرفین لازم‌الاجرا و غیر قابل اعتراض است. در مورد تعیین هزینه نگهداری نیز به نحو فوق عمل می‌شود.
‌تبصره 5 - سازمان جنگلبانی ایران می‌تواند از جاده‌های مستحدثه در داخل یا خارج جنگل مجاناً استفاده نماید ولی در صورتی كه سازمان به‌منظور اجرای طرح جنگلداری راساً از جاده‌ها استفاده كند باید طبق همین ماده عمل نماید.
‌تبصره 6 - ایجاد جاده‌های نفوذی عمومی در مناطق مرزی باید با موافقت وزارت جنگ انجام شود.
ماده 11 - مجری طرح ملزم است مازاد مقطوعات را در مدتی كه در پروانه قطع تصریح می‌شود از جنگل خارج كند.
‌ماده 12 - در صورتی كه مجری طرح به عللی قادر به اجرای طرح نشده و یا اجرای طرح را متوقف ساخت سازمان جنگلبانی باید مراتب را با تعیین‌مهلتی متناسب با نوع كار به او اخطار كند در صورتی كه در انقضای مدت مقرر مجری طرح موارد اخطار شده را انجام نداد سازمان جنگلبانی می‌تواند‌اجرای طرح را راساً عهده‌دار و یا از طریق مزایده به دیگری واگذار كند. در این صورت سازمان جنگلبانی ارزش جاده و ساختمانی كه به منظور اجرای‌طرح احداث گردیده (‌مشروط بر آنكه مدت ده سال اولیه اجرای طرح منقضی نشده باشد) با رعایت مفاد تبصره 4 ماده 10  این قانون ارزیابی و به اقسام‌متساوی در مدت باقیمانده از مدت استهلاك پرداخت می‌نماید.
‌تبصره - مدت استهلاك جاده و ساختمان ده سال و مبدأ آن تاریخ شروع اجرای طرح می‌باشد.
‌ماده 13 - سازمان جنگلبانی مجاز است اجرای طرحهای مشمول بند 1 تبصره ماده هفتم قانون ملی شدن جنگلها را با شرایط زیر به مجریان قبلی‌آنها واگذار نماید. پس از انقضای مدت پنج سال مقرر در تبصره ذیل ماده هفتم قانون ملی شدن جنگلها مصوب بیست و هفت دی ماه 1341 ضریب‌بهای فروش برای پنج سال اول معادل میانگین ضریب بهره مالكانه كلیه طرحهای جنگلداری است كه در پنج سال اول (‌پس از 27 دی ماه 1341) به‌مزایده گذارده شده است و برای بقیه مدت قرارداد یك برابر و نیم ضریب بهره مالكانه پنج سال اول خواهد بود طرحهای مربوط به تهیه ذغال در تعیین‌معدل ضریب بهای فروش منظور نخواهد شد.
‌تبصره 1 - اگر مجری طرح حاضر نشود طبق مفاد این ماده قرارداد منعقد كند سازمان جنگلبانی طرح مربوط را به مزایده خواهد گذارد در آگهی‌مزایده مبلغی را كه برنده مزایده به مجری قبلی طرح بابت ارزش ساختمانها و جاده اصلی كه بر طبق مندرجات طرح احداث شده باید بپردازد ذكر‌خواهد كرد این مبلغ عبارت است از پنجاه درصد ارزش جاده‌ها و ساختمانها و برنده مزایده موظف است مبلغ مزبور را در مدت پنج سال از تاریخ‌اجرای طرح به اقساط متساوی سالیانه و با سود شش درصد به مجری قبلی بپردازد و در صورتی كه پس از طی تشریفات مزایده كسی برنده شناخته‌نشد سازمان جنگلبانی با توجه به امكانات مستقیماً اجرای طرح را به عهده می‌گیرد و مبلغ مذكور را بابت جاده اصلی و ساختمانها به نحو فوق پرداخت‌می‌نماید.
‌تبصره 2 - ارزش جاده اصلی و ساختمانها با رعایت مفاد تبصره 4 ماده 10 این قانون تعیین می‌گردد.
ماده 14 - مدت قراردادهایی كه سازمان جنگلبانی برای اجرای طرحهای جنگلداری با اشخاص حقیقی یا حقوقی منعقد می‌سازد حداكثر سی سال‌است و شروع آن از تاریخ عقد قرارداد خواهد بود نسبت به مجریان طرحهایی كه مشمول بند 1 تبصره ماده هفتم قانون ملی شدن جنگلها هستند تاریخ‌اجرای طرح تاریخ شروع بهره‌برداری خواهد بود.


فصل سوم - عوارض

‌ماده 15 - سازمان جنگلبانی موظف است عوارض زیر را از متقاضیان بهره‌برداری از درختان جنگلی كه در جنگلها یا مراتع مشجر یا بیشه‌های‌طبیعی یا اراضی جنگلی یا توده‌های جنگلی یا باغات و اراضی زراعتی واقع در مناطق جنگلی به طور طبیعی روییده‌اند برای هر متر مكعب درخت‌دریافت دارد.
1 - برای درختان رده 1 بند 17 ماده 1 سیصد ریال
2 - برای درختان رده 2 بند 17 ماده 1 دویست و پنجاه ریال
3 - برای درختان رده 3 بند 17 ماده 1 یكصد و پنجاه ریال
4 - برای چوب هیزمی سی و پنج ریال

‌تبصره 1 - ملاك محاسبه حجم از لحاظ وصول عوارض و بهره مالكانه حجم تنه و شاخه‌هایی است كه قطر آنها از بیست سانتیمتر به بالا بوده و‌قابلیت تبدیل به انواع چوب داشته باشد. شاخه و تنه‌هایی كه قطر آنها از بیست سانتیمتر كمتر بوده و همچنین تنه و شاخه‌های كج و معوج و معیوب كه‌قابل تبدیل به چوب صنعتی نباشد هیزمی محسوب می‌شود.
‌تبصره 2 - در صورتی كه از تنه و شاخه‌های كمتر از بیست سانتیمتر قطر انواع چوب تهیه شود نصف عوارض مندرج در رده مربوط دریافت خواهد‌شد.
‌تبصره 3 - بهره‌برداری از درختانی كه به استناد طرح در جنگلهای مربوطه كاشته شده و یا می‌شود طبق مفاد این ماده و تبصره فوق مشمول‌پرداخت و عوارض و بهره مالكانه خواهد بود.
‌تبصره 4 - پروانه‌های صادر قبل از تاریخ 1342.6.27 از لحاظ وصول عوارض مشمول این ماده نبوده و عوارض آنها برابر قوانین قبلی وصول‌می‌شود.
‌تبصره 5 - صدور هیزم و ذغال چوب از كشور ممنوع است در صورت تخلف عین جنس به نفع سازمان جنگلبانی ضبط و جریمه‌ای معادل یك‌برابر بهای آن از مرتكب وصول خواهد شد.
ماده 16 - عوارض و بهره مالكانه درختان مورد پروانه پس از قطع و تجدید حجم و كسر قسمتهای توخالی و فاسد و كنده محاسبه خواهد شد.
‌تبصره 1 - ملاك وصول عوارض و بهره مالكانه نسبت به رستنیهای شاخه زاد در روش شاخه و دانه زاد و روش شاخه زاد و همچنین درختان‌هیزمی و شمشاد حجم تعیین شده در صورت مجلس استحصال است.
‌تبصره 2 - درختانی كه در منابع متعلق به دولت وسیله سازمانهای دولتی به منظور ایجاد یا تعویض جاده‌های عمومی یا نظامی و ایجاد شبكه‌های‌مخابراتی و برق یا مجاری آبیاری و یا احداث ساختمان و یا به منظور بررسی یا آموزش یا حمایت جنگل قطع شود و همچنین مصارف روستایی از‌پرداخت عوارض فوق معاف است. سازمانهای وابسته به دولت موظفند درختان بریده شده را در محل مناسبی جمع‌آوری و تحویل سازمان جنگلبانی‌دهند.
ماده 17 - در مناطقی كه به منظور حفظ بقایای جنگل و یا به منظور حفظ بوته‌ها و جلوگیری از حركت شنهای روان و فرسایش خاك سازمان‌جنگلبانی تهیه ذغال را به كلی ممنوع اعلام نماید و یا امكان تهیه ذغال به قدر رفع نیاز موجود نباشد سازمان جنگلبانی مجاز است از ذغال‌هایی كه راساً‌از جنگلهای شمال تهیه می‌نماید ذغال مورد نیاز مناطق مزبور را تأمین و به قیمت تمام شده به اضافه كرایه حمل (‌بدون احتساب بهره مالكانه و‌عوارض) توسط شهرداریها یا بخشداریها و یا راساً به اهالی محل به فروش برساند.
‌تبصره - در صورتی كه مجریان طرح حاضر شوند طبق نرخی كه سازمان جنگلبانی تعیین می‌نماید برای این قبیل مناطق ذغال تهیه و تحویل‌بخشداریها یا شهرداریها كنند سازمان مزبور مجاز است آنها را از پرداخت بهره مالكانه و عوارض مذكور در این قانون به میزانی كه ذغال تحویل نمایند‌معاف دارد.




طبقه بندی: قوانین، 
ارسال توسط تینا قضاتی
آرشیو مطالب
پیوند های روزانه
امکانات جانبی
blogskin

ابزار وبلاگ

قالب وبلاگ